Paprika

1. Capsicum of capsaïcine, dat als maagmiddel kan worden gebruikt, kan de eetlust bevorderen en de spijsvertering verbeteren. De dierproef (Bassofmaaghyena) bewijst dat peperwater het mondslijmvlies stimuleert en reflexmatig de beweging van de maag verbetert. Kruiden gemaakt van verschillende soorten paprika's kunnen na orale toediening de speekselafscheiding en de amylase-activiteit verhogen. Grote doses orale toediening kunnen gastritis, enteritis, diarree, braken en dergelijke veroorzaken. Er is gemeld dat peper remmende en krampstillende effecten heeft op de darmbuizen van geïsoleerde dieren.

2. Antibacteriële en insectendodende effecten

Capsaïcine heeft een significant remmend effect op Bacillus cereus en Bacillus subtilis, maar niet op Staphylococcus aureus en Escherichia coli. De takken en bladeren hebben geen antibacteriële werking en hebben slechts een lichte remming op Mycobacterium tuberculosis. 10-20% van de chili-gefrituurde liaan heeft het effect van het doden van bedwantsen

3. Uitwendig gebruik als schuurmiddel heeft een zwellend effect op de huid, waardoor de huid van de huid reflexmatig uitzet en de lokale bloedcirculatie bevordert. Tincturen kunnen worden gebruikt bij bevriezing; Er wordt echter ook aangenomen dat paprika's de sensorische zenuwuiteinden alleen sterk stimuleren, waardoor een warm gevoel ontstaat, dat weinig effect heeft op de bloedvaten, en bij hoge concentraties niet schuimt, zodat het niet als een roodheidsmiddel kan worden beschouwd.

4. Pittige stoffen (gember, peper, vooral chili) kunnen de smaakreceptoren van de menselijke tong stimuleren. Veroorzaakt reflexmatig een verhoging van de bloeddruk (vooral de diastolische bloeddruk) zonder een significant effect op de pols. Intraveneuze injectie van capsaïcine of paprika bij verdoofde katten en honden kan een voorbijgaande bloeddrukdaling, een trage hartslag en ademhalingsmoeilijkheden veroorzaken, die worden veroorzaakt door chemoreceptoren of rekreceptoren in de long- en coronaire gebieden. Het heeft een direct prikkelend effect op het atrium van de cavia, en heeft ook een samentrekkend effect op de bloedvaten van de achterpoten van ratten.

5. Paprika is in het buitenland gemeld dat na het eten van rode peper als smaakmaker (onbekend ras) gedurende 3 weken, het vrije hydrocortison in het plasma aanzienlijk kan worden verhoogd en de uitscheiding in de urine ook is toegenomen; en de fibrinolytische activiteit kan worden verlaagd. Het bovengrondse afkooksel heeft prikkelende effecten op de geïsoleerde baarmoeder van de rat